ماشين جذبي و كاربردهاي آن

در سال 1777 يعني بيش از 200 سال پيش يك فرانسوي به نام «نايرن» (Nairne)تئوري تبريد جذبي را ارائه كرد. در سال 1860 اولين چيلر جذبي كه با آمونياك و آب كار مي كرد ساخته شد. در سال 1945 اولين چيلر جذبي به وسيله كمپاني «كرير» به فروش رسيد. چيلر جذبي سرگذشتي طولاني دارد، اما در دنيا چندان نام آور نيست. شايد درك اين مطلب كه ماشيني بتواند با استفاده از بخار آب يا سوختن سوخت آب سرد توليد كند كمي مشكل باشد! [1] اما هم اكنون در دنيا به دليل استفاده از منابع جديد انرژي (گاز، نور خورشيد و …) استفاده ناچيز انرژي برق و عدم استفاده از مبردهاي مخرب لايه ازن به اين ماشين توجه خاصي شده است.

1-1-1- مفاهيم و اصول (1)

تئوري ماشين جذبي از مفهوم «افزايش نقطه جوش» 

 (Boiling point increase)گرفته شده است. زماني كه يك مول از محلولي با يك ليتر آب مخلوط شود نقطه جوش در حدود    افزايش مي يابد. آب خالص در شرايط استاندارد در   مي جوشد، اما وقتي كه چند مول از محلولي به آب افزوده شود نقطه جوش آن چند درجه زياد خواهد شد. اين مطلب كه در دبيرستان آموزش داده شده براي چيلر جذبي مورد استفاده قرار گرفته است.