در واکنش به تغییرات بسیاری در ماهیت و حجم رقابت بین المللی ، بسیاری از شرکتها به شیوه های تولید نوین اصولا ً به طور مشابه مبادرت ورزیده اند .

این شیوه های نوین به نامهای گوناگونی ملقب شده اند :

تولید بدون ضایعات (LP)  ، درست بموقع (JIT)  ، کارخانه در هم تنیده  ، تولید در سطح جهانی  ، مدیریت کیفیت فراگیر (TGM)  ، تولید کامپیوتری (CIM)  ، تولید لانه زنبوری یا حجره ای (CM)  ، و سیستمهای تولید انعطاف پذیر (FMS)  .

یکی از سر شناس ترین نویسندگان آثارمربوط به تولید ژپنی ، JIT  را به عنوان سیستمی توصیف کرده است که « برای تولید و تحویل به موقع کالاها برای فروش ، ارائه به موقع اجزا و قطعات برای مونتاژ و تبدیل به کالاهای تمام شده ، ارائه به موقع مواد خریداری شده برای تبدیل به قطعات ساخته شده ، طراحی میگردد »  .     

JIT روشی است که در جهت دستیابی به حذف عملی سطوح ذخیره در کلیه نقاط فرایند تولید حرکت می کند . از مواد ورودی گرفته تا کالای در جریان ساخت در کارگاه و انبارداری قبل از ارسال . کاهش سطوح ذخیره نه تنها به دلیل آزاد شدن نقدینگی ، باعث صرفه جویی می شود ، بلکه حذف ذخیره های احتیاطی به افشای مسائل در فرایند تولید کمک می کند .

JIT همچنین به عنوان فلسفه ای برای حذف ضایعاتی که جز افزودن هزینه ، هیچ ارزش افزوده ای برای محصول ندارند ، توصیف می شود 

« ارزش ، آن چیزی است که مشتری حاضر است بابت آن پول پرداخت نماید »